Blog 11
Juridische voortgang

Veel mensen zijn geïnteresseerd in 'hoe het er nu voor staat' met de rechtszaak. Want dat het allemaal lang duurt is duidelijk. Ik kan me voorstellen dat jij ook graag op de hoogte blijft en daarom nu toch weer een blog van mijn hand over de juridische voortgang in de zaak tegen de sekteleider van de zgn. 'kungfu-sekte' : René Loppies.

In blog 3 deel 2 heb ik beschreven hoe de hoorzitting was op 25 oktober 2021.
De strafeis: 30 maanden celstraf en de gevorderde financiële schadevergoeding.
René ging in hoger beroep. In zijn geval betekent dit dat hij niet direct de gevangenis in hoeft en ook de schadevergoeding niet hoeft te betalen. Het is dan wachten op de behandeling van het hoger beroep bij het Hooggerechtshof in 's Hertogenbosch.

Hoe ik mij voelde? Rot, natuurlijk...want je voelt zo aan dat dit nog zoveel langer gaat duren allemaal. Je kunt het proces niet helemaal afronden en achter je laten op deze manier. En het irriteert heus wel dat hij op deze manier ook nog invloed op je gemoedsrust heeft. De gedachte dat hij zeer waarschijnlijk om deze reden ook langer in onzekerheid leeft en in angst voor wat er boven zijn hoofd hangt, geeft me eerlijk gezegd een gevoel van voldoening.

Ruim 1 jaar en 2 maanden later, 16 januari 2023.

We zijn op deze dag uitgenodigd voor de behandeling van het hoger beroep. Een datum die vanaf dat de brief binnen kwam toch wel door mijn hoofd zong. Ik liet het mijn leven niet erg beïnvloeden maar het is wel een dag om tegen op te zien.
5 dagen vooraf bleek de advocaat van René onderzoeksvragen te hebben ingediend. Dit kan de advocaat van de tegenpartij doen, omdat de verdachte recht heeft op verder onderzoek in de zaak als de rechters vinden dat de onderzoeksvragen terecht zijn. Hiervan kregen wij dus bericht en daaropvolgend een gesprek met de Advocaat-Generaal, dat is de Officier van Justitie in hoger beroep. Zij gaf duidelijk te kennen ook te balen van de late actie van de advocaat van René, want hierdoor wordt het proces verder vertraagd en zou het hoger beroep niet inhoudelijk behandeld worden op 16 januari, maar zouden de rechters bespreken of de onderzoeksvragen gehonoreerd zouden worden.

Er volgde dus geen uitspraak met betrekking tot de strafeis én we wisten hiermee ook niet hoeveel langer het hele proces dan zou gaan duren. We mochten wel aanwezig zijn op 16 januari maar we hadden geen spreekrecht.
De ervaring op de dag zelf vond ik behoorlijk ingrijpend. Het is heel naar te merken dat er over jou wordt gesproken door allerlei mensen, waaronder de advocaat van de tegenpartij. Daar worden dan niet malse dingen gezegd, die volkomen belachelijk zijn, maar wel pijn doen. Bovendien was de advocaat hoogst onfatsoenlijk en intimiderend naar de slachtoffers. Ik heb naderhand behoorlijk last gehad van deze ervaring, nachtmerries en slecht slapen, ook angst voor wat de rechters zouden beslissen.

De onderzoeksvragen waren: een geriatrisch onderzoek van René zelf (om te bepalen of hij toerekeningsvatbaar is): AFGEWEZEN; ondervragen van de aangevers over de feiten die verdachte tenlaste gelegd zijn: TOEGEWEZEN.

Dit betekent dat wij, de aangevers, ieder ondervraagd zullen worden door de advocaat van René over de dingen waarvoor wij aangifte gedaan hebben en waar de strafeis op gebaseerd is. Hierbij aanwezig zijn dan wel de Advocaat-Generaal, een rechter van het Hooggerechtshof en onze advocaat mag erbij zijn (maar mag alleen luisteren).

We hebben onlangs te horen gekregen dat dit 'gesprek' plaats zal vinden op 3 mei a.s. Je begrijpt wel dat ik hier niet naar uitkijk. Sterker nog, ik zie er behoorlijk tegenop, omdat ik de advocaat van René totaal niet vertrouw. Ik ben bang dat zij zaken zal verdraaien en het me moeilijk zal maken met allerlei onredelijke dingen. Dan wordt gezegd dat ik wel beschermd wordt voor dit soort dingen omdat de A-G en een rechter erbij zit, maar dat stelt mij eerlijk gezegd niet echt gerust.

We gaan het zien! Ik hou je op de hoogte.

Nog een PS.: Op 27 juni aanstaande is de inhoudelijke behandeling van het bezwaar dat ik ingediend heb tegen de beslissing van de Officier van Justitie om het seksueel misbruik niet te onderzoeken. Ook daarover vertel ik je tzt meer.

Ik ervaar deze rechtsgang wel als onrust. Maar er zijn in mijn leven ontzettend veel gelukkige en fijne dingen waardoor het mijn leven niet ingrijpend negatief beïnvloed. Dat maakt mij dankbaar en sterk. Daarin voel ik mij ook erg gezegend!

Ik kan me voorstellen dat dit niet voor iedereen zo geldt die met justitie te maken krijgt om heftige levensgebeurtenissen. Daarom schrijf ik nog steeds. Om een steun te kunnen zijn en vertrouwen te geven dat je niet alleen staat.

Dankjewel voor het lezen en tot de volgende!